Rumangsa: Kunci Waspada dalam Lelaku Jawa
Rumangsa: Kunci Waspada dalam Lelaku Jawa
“Sapa Sing Rumangsa, Iku Sing Waspa”(Barang sapa kang eling lan rumangsa, iku sing sejati waspada ing urip)Sapa Sing Rumangsa, Iku Sing WaspaIng laku urip iki, akèh wong ngupaya dadi “waspada”, ngati-ati, eling lan tanggap marang lingkungan. Nanging ing budaya Jawa kang jero, waspada dudu mung perkara nggatekake ancaman saka njaba. Waspada iku sawijining kahanan batin kang tuwuh saka “rumangsa” – rumangsa ngerti papan, rumangsa sapa awaké, lan rumangsa marang Gusti.Rumangsa dudu mung mikir. Rumangsa iku rasa kang sumorot saka jeroning ati. Wong kang rumangsa asor, ora ngaku-aku, ora kepengin ngungguli. Wong kang rumangsa dudu pemilik urip, nanging mung titah kang nglakoni kersané Gusti.Wong kang rumangsa nduwé rasa tresna marang sak isiné jagad, ora mung makhluk, nanging uga marang swasana, pepadhang, sepi, angin, banyu, nganti lingsir wengi.Saka rumangsa iki, kawaspadaan sejati tuwuh. Dudu amarga wedi, nanging amarga eling. Eling marang asal, eling marang tujuan, eling yen urip iku mung mampir ngombe. Kawaspadaan kang asalé saka rumangsa, bakal nggiring manungsa supaya lerem, ora grusa-grusu, lan luwih ngati-ati lumaku.Tuladha urip Jawa lawas ngandharake:“Wong kang rumangsa bisa, asring kepleset amarga gumedhé. Nanging wong kang rumangsa ora bisa, iku kang sabar sinau lan waspada.”Tegese, “rumangsa” iku dhasar saka kawicaksanan. Wong kang ora rumangsa, asring kepaten obor lan gampang kecemplung ing lubang kesalahan. Nanging sing bisa ngrasakake sejatine rumangsa, iku kang bisa waspada tanpa kudu wedi.Waspa tanpo wedi, rumangsa tanpo ngaku.Iki dalan spiritual kang alon, nanging mantep. Dudu dalan kang rame sorak, nanging lenggah ing sajroning sepi, krungu swara rasa, nyawang pepadhang saka njero ati.Urip kang rumangsa, urip kang selamet.Awit saka rumangsa, tuwuh welas.Awit saka rumangsa, tuwuh eling.Lan saka eling, lair kawaspadaan sejati.Dudu mung kanggo ngindari cilaka, nanging kanggo manjing marang rasa sejati:Yen kabeh iku mung titipan, yen urip mung kesempatan ngresapi asih Gusti.
PROMPT : “Sapa Sing Rumangsa, Iku Sing Waspa”(Barang sapa kang eling lan rumangsa, iku sing sejati waspada ing urip)Sapa Sing Rumangsa, Iku Sing WaspaIng laku urip iki, akèh wong ngupaya dadi “waspada”, ngati-ati, eling lan tanggap marang lingkungan. Nanging ing budaya Jawa kang jero, waspada dudu mung perkara nggatekake ancaman saka njaba. Waspada iku sawijining kahanan batin kang tuwuh saka “rumangsa” – rumangsa ngerti papan, rumangsa sapa awaké, lan rumangsa marang Gusti.Rumangsa dudu mung mikir. Rumangsa iku rasa kang sumorot saka jeroning ati. Wong kang rumangsa asor, ora ngaku-aku, ora kepengin ngungguli. Wong kang rumangsa dudu pemilik urip, nanging mung titah kang nglakoni kersané Gusti.Wong kang rumangsa nduwé rasa tresna marang sak isiné jagad, ora mung makhluk, nanging uga marang swasana, pepadhang, sepi, angin, banyu, nganti lingsir wengi.Saka rumangsa iki, kawaspadaan sejati tuwuh. Dudu amarga wedi, nanging amarga eling. Eling marang asal, eling marang tujuan, eling yen urip iku mung mampir ngombe. Kawaspadaan kang asalé saka rumangsa, bakal nggiring manungsa supaya lerem, ora grusa-grusu, lan luwih ngati-ati lumaku.Tuladha urip Jawa lawas ngandharake:“Wong kang rumangsa bisa, asring kepleset amarga gumedhé. Nanging wong kang rumangsa ora bisa, iku kang sabar sinau lan waspada.”Tegese, “rumangsa” iku dhasar saka kawicaksanan. Wong kang ora rumangsa, asring kepaten obor lan gampang kecemplung ing lubang kesalahan. Nanging sing bisa ngrasakake sejatine rumangsa, iku kang bisa waspada tanpa kudu wedi.Waspa tanpo wedi, rumangsa tanpo ngaku.Iki dalan spiritual kang alon, nanging mantep. Dudu dalan kang rame sorak, nanging lenggah ing sajroning sepi, krungu swara rasa, nyawang pepadhang saka njero ati.Urip kang rumangsa, urip kang selamet.Awit saka rumangsa, tuwuh welas.Awit saka rumangsa, tuwuh eling.Lan saka eling, lair kawaspadaan sejati.Dudu mung kanggo ngindari cilaka, nanging kanggo manjing marang rasa sejati:Yen kabeh iku mung titipan, yen urip mung kesempatan ngresapi asih Gusti.
Leave a Reply