Menyingkap Sunar Rasa: Lelaku Jawa Menuju Kesucian
Menyingkap Sunar Rasa: Lelaku Jawa Menuju Kesucian
Sunar Rasa Saka Sajroning Sepi— Padhanging Sasmita Kang Muncul Nalika Rasa Meneng —Sepi iku dudu wujud kosong, nanging papan kang linuwih kanggo manungsa nyelami rasa kang sejati. Ing sepi, batin ora mung meneng, nanging mletik — krungu swara kang ora nganggo tembung, lan ndeleng cahya kang ora dipadhangi srengenge, nanging sumunar saka njero rasa.Ing ajaran kawruh kejawen, sepi iku ora mung kondisi fisik tanpa swara, nanging “padhang mbucal pepadhang” — cahya kang ora nggegirisi, nanging nyinau rasa. Sepi paring papan kang bening, kaya cermin urip, kang nalika manungsa mandeng, ora mung ndeleng rai, nanging ndeleng sangkan paraning urip. Sepi Dudu Lawan, Nanging GuruSepi iku guru kang sabar. Ora ngandhani nganggo swara, nanging nduduhake kebenaran kanthi rasa. Nalika swasana rame mundur saka pandulu lan pangrungu, suwung dadi lawang mlebu tumuju kawaskitan. Ing kono, rasa dadi laku, lan rasa sejati iku sunar kang nyawiji karo kasunyatan.Nalika manungsa wani mlebu sajroning sepi — tanpa panyandhang, tanpa dalih, tanpa reruwet pikir — roh sejati wiwit muni lirih, kaya kidung kang ilang swarane, nanging njalari ati gumuyu lirih.”Sajroning sepi, Rasa ora ngundang swara, nanging nduduhake dalan bali marang Sing Mahasuci.” Rasa Kang Nggugah, Dudu NgresulaRasa sejati iku dudu rasa kang dikuasani emosi, nanging rasa kang wus tinarbuka saka alangan ego. Sunar rasa iku ora teka saka ngajab, nanging saka nampa. Ora maksa mangertèni, nanging pasrah sinau. Mula, sunar rasa mung nyala nalika atimu ora maneh arep menang, ora kepengin nguwasani, mung pengin nyawiji.Ing kene kita diajak ora mung eling, nanging eling lan waspada, nyandhak rasa kang landhep, ngraoske suwung minangka papan panglairan rasa paling suci. Wejangan Sepi:Sepi iku alas rasa: ing kono kita dolan menyang dhiri dhéwé.Sepi iku pawartos: swara batin kang mung krungu yen kita nyepaki.Sepi iku panyuwunan: panggonan tumuli pasrah, ngendhaleni gegedhugen. Sumunar Ora Merlukeun Padhang, Nanging Kahanan Rasa Kang BeningKawruhana, sejatine sunar rasa iku ana ing saben manungsa, nanging kadang katutupan dening rame, dening kabutuhan, dening kepinginan kang boten ana enteke. Mula, sajroning sepi, manungsa kaparingi kasempatan ngungkap rasa kang jumbuh karo asal-usul uripé.Sepi ora ngilangi makna, nanging ngilangake pepalang supaya makna bisa metu tanpa sandhungan. Sunar rasa saka sajroning sepi ora mung padhang kang nyinari, nanging rasa kang nyawiji karo Gusti.
PROMPT : Sunar Rasa Saka Sajroning Sepi— Padhanging Sasmita Kang Muncul Nalika Rasa Meneng —Sepi iku dudu wujud kosong, nanging papan kang linuwih kanggo manungsa nyelami rasa kang sejati. Ing sepi, batin ora mung meneng, nanging mletik — krungu swara kang ora nganggo tembung, lan ndeleng cahya kang ora dipadhangi srengenge, nanging sumunar saka njero rasa.Ing ajaran kawruh kejawen, sepi iku ora mung kondisi fisik tanpa swara, nanging “padhang mbucal pepadhang” — cahya kang ora nggegirisi, nanging nyinau rasa. Sepi paring papan kang bening, kaya cermin urip, kang nalika manungsa mandeng, ora mung ndeleng rai, nanging ndeleng sangkan paraning urip. Sepi Dudu Lawan, Nanging GuruSepi iku guru kang sabar. Ora ngandhani nganggo swara, nanging nduduhake kebenaran kanthi rasa. Nalika swasana rame mundur saka pandulu lan pangrungu, suwung dadi lawang mlebu tumuju kawaskitan. Ing kono, rasa dadi laku, lan rasa sejati iku sunar kang nyawiji karo kasunyatan.Nalika manungsa wani mlebu sajroning sepi — tanpa panyandhang, tanpa dalih, tanpa reruwet pikir — roh sejati wiwit muni lirih, kaya kidung kang ilang swarane, nanging njalari ati gumuyu lirih.”Sajroning sepi, Rasa ora ngundang swara, nanging nduduhake dalan bali marang Sing Mahasuci.” Rasa Kang Nggugah, Dudu NgresulaRasa sejati iku dudu rasa kang dikuasani emosi, nanging rasa kang wus tinarbuka saka alangan ego. Sunar rasa iku ora teka saka ngajab, nanging saka nampa. Ora maksa mangertèni, nanging pasrah sinau. Mula, sunar rasa mung nyala nalika atimu ora maneh arep menang, ora kepengin nguwasani, mung pengin nyawiji.Ing kene kita diajak ora mung eling, nanging eling lan waspada, nyandhak rasa kang landhep, ngraoske suwung minangka papan panglairan rasa paling suci. Wejangan Sepi:Sepi iku alas rasa: ing kono kita dolan menyang dhiri dhéwé.Sepi iku pawartos: swara batin kang mung krungu yen kita nyepaki.Sepi iku panyuwunan: panggonan tumuli pasrah, ngendhaleni gegedhugen. Sumunar Ora Merlukeun Padhang, Nanging Kahanan Rasa Kang BeningKawruhana, sejatine sunar rasa iku ana ing saben manungsa, nanging kadang katutupan dening rame, dening kabutuhan, dening kepinginan kang boten ana enteke. Mula, sajroning sepi, manungsa kaparingi kasempatan ngungkap rasa kang jumbuh karo asal-usul uripé.Sepi ora ngilangi makna, nanging ngilangake pepalang supaya makna bisa metu tanpa sandhungan. Sunar rasa saka sajroning sepi ora mung padhang kang nyinari, nanging rasa kang nyawiji karo Gusti.
Leave a Reply