Ajian Kaki Among: Doa Jawa untuk Kesembuhan Anak
Ajian Kaki Among: Doa Jawa untuk Kesembuhan Anak
“Rapalan Kaki Among – Nini Among Kang Nyuwun Marasé Sang Putra”(Wejangan leluhur kanggo nyuwun tamba lan kasehatan anak)Artikel:Ing sajroning tradhisi Jawa, nalika anak isih alit krasa sakit, demam, utawa lemes, wong tuwa biyèn ora mung ngupaya tamba saka bahan alam, nanging uga ngundang kekuwatan batin lan pangayoman leluhur. Salah sijiné yaiku rapalan panyuwunan marang Kaki Among lan Nini Among, minangka wujud nyuwun pitulungan gaib kang nglindhungi bocah.Nalika anak lagi lara, simbah utawa wong tuwa biyèn lumrahé lungguh jejeg ing pinggir amben, anak digendhong nganggo jarik batik sing wis anget amarga kahanan awak ibuné. Saka kene, rapalan diucap kanthi lirih nanging mantep atiné, kaya nyambungake rasa karo jagad halus.Rapalan sing kawentar yaiku:”Kaki Among – Nini Among, kawula nyuwun tulung, marasna sang putra, ilangna panas lan lemesé, paringana rahayu lan sehat, mugi slamet pinanggih rahmat…”Saben tembung diucap, tangan ibuné alon-alon ngusap bathuk lan dhadha anak, kados ngresiki lelara saka badan. Ing pikiran wong Jawa, iki ora mung perkara tembung, nanging geter rasa lan niyat kang nyambung marang pangayoman jagad gaib.Sawisé rampung rapalan, biasané anak diwenehi banyu uwuh utawa banyu bening kang wis didongaké, banjur ditutupi kelambu tipis, supaya badané anget lan ora kaget hawa. Tradhisi iki ora mung wujud pengobatan, nanging uga pangiket rasa tresna, rasa percaya, lan panyandhingan antarane anak, wong tuwa, lan leluhur kang tansah njaga.
PROMPT : “Rapalan Kaki Among – Nini Among Kang Nyuwun Marasé Sang Putra”(Wejangan leluhur kanggo nyuwun tamba lan kasehatan anak)Artikel:Ing sajroning tradhisi Jawa, nalika anak isih alit krasa sakit, demam, utawa lemes, wong tuwa biyèn ora mung ngupaya tamba saka bahan alam, nanging uga ngundang kekuwatan batin lan pangayoman leluhur. Salah sijiné yaiku rapalan panyuwunan marang Kaki Among lan Nini Among, minangka wujud nyuwun pitulungan gaib kang nglindhungi bocah.Nalika anak lagi lara, simbah utawa wong tuwa biyèn lumrahé lungguh jejeg ing pinggir amben, anak digendhong nganggo jarik batik sing wis anget amarga kahanan awak ibuné. Saka kene, rapalan diucap kanthi lirih nanging mantep atiné, kaya nyambungake rasa karo jagad halus.Rapalan sing kawentar yaiku:”Kaki Among – Nini Among, kawula nyuwun tulung, marasna sang putra, ilangna panas lan lemesé, paringana rahayu lan sehat, mugi slamet pinanggih rahmat…”Saben tembung diucap, tangan ibuné alon-alon ngusap bathuk lan dhadha anak, kados ngresiki lelara saka badan. Ing pikiran wong Jawa, iki ora mung perkara tembung, nanging geter rasa lan niyat kang nyambung marang pangayoman jagad gaib.Sawisé rampung rapalan, biasané anak diwenehi banyu uwuh utawa banyu bening kang wis didongaké, banjur ditutupi kelambu tipis, supaya badané anget lan ora kaget hawa. Tradhisi iki ora mung wujud pengobatan, nanging uga pangiket rasa tresna, rasa percaya, lan panyandhingan antarane anak, wong tuwa, lan leluhur kang tansah njaga.
Leave a Reply